22 Ekim 2010

Hagi


Bu blog çoktan kapandı aslında. Malum. Ama bari perde onunla tam kapansın. Hele ki bu sayfalarda onu yazamamışken hiç. Ona olan sevgimi anlatmanın yolunu bir türlü bulamamışken. Ki belirtmişimdir de bulamadığımı yine burada.

Belki çok farklı gerekçelerle seviyoruz Hagi'yi hepimiz, tüm Galatasaraylılar, bizi hayatta kimsenin mutlu etmediği kadar mutlu eden adam olma ana gerekçesi ile birlikte. Belki çoğumuza onu sevdiren neden aynı. Tevazu, dik durmak falan gibi genel kavramlar kullanmayacağım, tek bir neden sunayım, ne bileyim belki hepimiz kendine göstermediği özen için bile seviyoruz Hagi'yi. Bilmiyorum. Ama sonunda Hagi'yi, şu hayattaki tek kutsalımı ne kadar sevdiğimi anlatmanın bir yolunu buldum, buldum seneler sonra.

Hagi'yi, gözü şuraya denk düşen her bir Galatasaraylı kadar seviyorum. Sanırım daha da başka bir yolu yok anlatmanın.

.