17 Mayıs 2008

#5 - Emre Güngör

#4 Mehmet Topal
#3 Ümit Karan
#2 Arda Turan
#1 Servet Çetin

Devre arasında değil de sezon başında takıma katılmış olsaydı, daha yukarılarda da olurdu "Emeği Geçenler"de. Yarım devre oynadı, yine de yaptığı iş çok büyük. Afrika Uluslar Kupası'na giden Song'un yerine Bouzid'in oynadığını düşünüyorum da, Emre'nin şampiyonlukta ne denli önemli rolü olduğunu daha iyi kavrıyorum. Sezon ortasında gelip de takımına bu kadar katkı veren oyuncu az olmuştur. Belki şu ligin en iyi stoperi diyebileceğimiz koskoca Song'a, kupa dönüşü formasını geri alma fırsatı vermedi, Servet'le son yılların en iyi tandemini oluşturdu. Ve evet, yüreğiyle oynadı o da. Bu sene öyle olmayan kaç oyuncumuz vardı ki zaten?

Emre'ye bakınca, Galatasaray'ın geleceğini görüyorum. Sırf Emre değil tabii; Aykut gibi, Uğur'um gibi, Volkan, Hakan Balta, Barış, Mehmet Topal, Arda, Serkan... Hepsi ne kadar güzel adamlar yahu! Ama Emre deyince daha bir farklı şeyler hissediyorum, Uğur'da olduğu gibi. Hani bazı insanların yüzüne baktığında ne kadar iyi oldukları belli olur ya, Emre de o insanlardan. Aileden biriymiş, yolda karşılaşsak sarılıp hasret giderecekmişiz gibi.

Mutlu ediyor beni bu çocuklar.
Çok güzel çocuklar var bu takımda.
2000 ruhu var, gerçekten var. Kendi Ümit Davala'sı, Emre'si, Okan'ı, Hasan'ı, Ergün'ü, Arif'i var bu takımın. Kadroya bakıyorum, hep böyle oyuncularla dolu.
Çok sevdim ben "bizim takım"ı.
Galatasaray sevgisi değil sözünü ettiğim.
"Bizim çocuklar"ı çok sevdim.
Onlar beni mutlu ettikçe, ben bir de onlar mutlu olduğu için mutlu oluyorum.

Ne diyorduk? Emre...

1 ekleme:

Genç dedi ki...

Bülent Korkmaz'ın ruhu tekrar Sami Yen'de hortladı...